SOWA OPAC : Miejska Biblioteka w Mszanie Dolnej

63765

Książka

W koszyku

oceń

Latarnik / Henryk Sienkiewicz. - Białystok : Krajowa Agencja Wydawnicza, 1991. - 24 strony ; 21 cm.

(Obowiązkowe Lektury Szkolne : klasa 8 / Krajowa Agencja Wydawnicza)

Autor

Sienkiewicz Henryk (1846-1916) Autor

Forma i typ

Książki Proza

Odbiorca

Młodzież 9-13 lat 14-17 lat

Przynależność kulturowa

Literatura polska

Temat

Emigracja polityczna Latarnicy Patriotyzm Samotność Polacy za granicą Colón (Panama, prowincja Colón)

Gatunek

Opowiadania i nowele obyczajowe

Akcja toczy się w latach 70. XIX wieku w Aspinwall, na wyspie niedaleko Panamy. W noweli opowiedziana jest historia tytułowego bohatera - Skawińskiego, polskiego emigranta politycznego, który pracował jako latarnik na wyspie. Autor w noweli zastosował retrospekcję - zostały opowiedziane wydarzenia od 1830 r. w których Skawiński brał udział (od powstania listopadowego po wojny wyzwoleńcze - walki na Węgrzech - Wiosna Ludów, amerykańska wojna secesyjna). Tytułowy bohater pewnego dnia tak się zaczytał, że zapomniał o zapaleniu latarni czego skutkiem była konieczność opuszczenia wyspy. Nowela jest uogólnieniem tragicznych losów polskich patriotów-wygnańców. https://lektury.gov.pl/lektura/latarnik

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Oddział dla dzieci

Egzemplarze są obecnie niedostępne: sygn. III/P L

Recenzje:

„Latarnik” autorstwa Henryka Sienkiewicza to nowela powstała w 1881 roku. Inspiracją do jej napisania była historia zawarta w jednej z korespondencji z Ameryki Juliana Horaina, w której autor opisał losy Polaka Sielawy, który zaczytawszy się w powieści Zygmunta Kaczkowskiego „Murdelio”, zapomniał zapalić latarnię i przez to stracił posadę.
Sienkiewicz wzorując się na prototypie, stworzył postać Skawińskiego – zaprawionego w walce, (...) umęczonego przez życie samotnego człowieka. Kiedy go poznajemy, jest już w podeszłym wieku; szuka swojego miejsca, gdzie w końcu będzie mógł odpocząć. Przebywając w Aspinwall niedaleko Panamy, Skawiński aplikuje na stanowisko latarnika na małej wysepce, które po wypadku poprzednika jeszcze nie zostało obsadzone. Z racji znacznego braku w latach siedemdziesiątych XIX wieku kandydatów na tę posadę, bohater noweli po krótkiej rozmowie z konsulem Stanów Zjednoczonych otrzymuje pracę latarnika i nareszcie odnajduje upragniony spokój. Mieszkając na wysepce, nie mając praktycznie kontaktu ze światem zewnętrznym, Skawiński oddaje się kontemplacji otaczającej go przyrody, a także wspomina dawne dzieje, dzięki czemu możemy poznać jego losy od około 1830 roku. Z czasem powiew nowości i ustabilizowania w życiu latarnika gaśnie, a zastępuje je monotonia, która zostaje przerwana w momencie dostarczenia paczki z lekturą „Pana Tadeusza”. Dogłębnie poruszony bohater przenosi się wraz z tekstem Inwokacji do swojej ojczyzny, do Polski; wyrywa się z letargu. Przez gwałtowny napływ wspomnień zaniedbuje on swe obowiązki, co skutkuje wypadkiem, zwolnieniem z wymarzonej posady i dalszym tułactwem.
Zdecydowanie postać Skawińskiego możemy nazwać postacią tragiczną – los nie pozwolił mu pozostać w ukochanej Polsce, ale też zapuścić korzeni w innym miejscu; był skazany na nieustanne tułactwo. Jednak nie poddawał się, szukał innej drogi, walczył. Posada latarnika wydawała się być idealnym rozwiązaniem, wysepka dawała mu poczucie pozornego spoczynku i bezpieczeństwa, ale samotność oraz odosobnienie zaczęły zacierać pragnienie powrotu do ojczyzny. Dopiero utwór Adama Mickiewicza obudził uśpione w bohaterze uczucia. Sienkiewicz bardzo dobitnie przedstawił w tej sytuacji rolę literatury w życiu człowieka, zwłaszcza tej rodzimej, postawę patriotyzmu oraz tożsamości narodowej.
Zdecydowanie mogę polecić tę książkę każdemu, kto zapomniał kim jest i szuka prawdziwych postaw oddania swemu narodowi. Jest to wspaniała nowela, skłaniająca do refleksji, wzmacniająca jestestwo czytelnika. Powinna być obowiązkową pozycją do przeczytania przez każdego Polaka.